روشن فرمود و پس از بعثتش ايلاف بين جميع قبائل قريش و ساير قبائل فرمود چنانچه ميفرمايد : وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها . . . الايه آل عمران آيه 103 . ( قريش ) آنها اولاد نضر بن كنانه هستند و وجه تسميهء آنها بقريش بعضى گفتند : اينها چون كشت و زرع نداشتند و استفادهء آنها از تجارت و كسب بود كه مىگويى : يقرش لعياله يعنى يكتسب لعياله ، و بعضى گفتند : قريش اسم حيوانى است دريايى كه از همه حيوانات دريا سمين‌تر و بزرگتر است و قريش را قريش گفتند براى اينكه مأكولات آنها حيوانات سمين و كبير بود ، و بعضى گفتند : ساكنين حرم الهى بودند و متوليان كعبه و بيت اللَّه الحرام بودند لذا نام آنها را قريش گذاردند . اقول : هر طايفه و قبيله يك اسم خاصى بر خود انتخاب ميكنند مثل نام فاميلى كه امروز در سجلات درج ميكنند هر كسى به نظر خود يك نامى انتخاب مىكند اين طايفه هم نام قبيلهء خود را قريش انتخاب كردند كه ما بزرگ قبائل هستيم از جهت ثروت و مال و حسب و نسب و كثرت افراد نسبت بساير قبائل . [ سوره قريش ( 106 ) : آيه 2 ] إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ ( 2 ) بعضى گفتند : اين يك موهبت ديگر است كه خداوند چون قوم ابرهه را هلاك كرد كه اينها در شتاء بيمن روند براى مسافرت و در صيف بشام با كمال امنيت و كسى متعرض آنها نباشد براى تجارت چنانچه پيغمبر اكرم براى خديجه بشام تشريف برد و نفع زيادى براى خديجه استفاده فرمود . اقول : عنوان شتاء و صيف عنوان عموم است مثل اينكه مىگويى بهار و زمستان هر كجا خواهيم رفت يعنى هر وقت هر كجا بروند كسى با آنها دشمنى نميكند و ميگويند اينها اهل حرم الهى هستند و محترم‌اند و كلمهء ايلافهم تفسير لايلاف قريش است كه پس از قضيه عامل الفيل كه قوم ابرهه بابابيل و حجاره سجيل هلاك شدند و اين قضيه در دنيا صدا كرد همه فهميدند كه اين بيت محترم است و اهل